15 mei 2011

Eyeball navigation

Nu de voorspellingen voor vandaag en morgen nog gunstig zijn, besluiten we vandaag naar Vao te varen, de hoofdstad van Iles des Pins. Het schijnt een aardig dorpje te zijn met een mooie ankerplaats en van daar kun je met de bijboot de schitterende Baie d’Upi verkennen.
De tocht er naar toe wordt een spannende, we hebben geen detailkaarten en de cruising guide wijst ons er op “to keep our eyes peeled for the hundreds of reefs and coralheads en route”. Tijd voor het betere eyeball navigation!
Vanaf de zaling in de mast, ter hoogte van de radar, heb je een prachtig uitzicht over het water om ons heen. Duidelijk zijn de riffen en koraalkoppen zichtbaar als het wateroppervlak erboven veranderd van kleur. Diep blauw is geen probleem maar wordt het lichter of bruiner dan varen we er omheen.

Net als we het lastigste stuk gehad hebben, komt een motorbootje met wat toeristen langszij. De bestuurder – een local die zijn geld verdiend met rondvaarten – meldt ons dat we absoluut niet verder mogen, dat we een permit nodig hebben en we alleen buitenom het rif mogen varen. We geloven er niks van, maar het bootje blijft voor ons liggen en de locals aan boord blijven in onverstaanbaar Frans roepen dat we niet verder mogen. Gedwongen winkelnering zullen we maar zeggen. We hebben verder weinig zin in gezeur en draaien om, mooie riffen en eilandjes genoeg hier.

Een halfuurtje terug ligt Ilot Moro tussen de riffen. Wit zandstrandje, palmbomen, crystal-clear water, rif om te snorkelen, klinkt vervelend. Vanuit de mast zijn de twee doorgangen door het rif perfect te zien en we manouvreren ons de lagoon in waar het anker erin ploft. Prima alternatief!

Comment Notification Subscription

You have been unsubscribed from email notifications for any future comments to this post.
Reacties zijn gesloten

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties