Nadat we betrapt zijn op een ochtend uitslapen, vertrekken we de volgen de dag bijtijds voor de laatste etappe naar Zierikzee. Weer is het een heerlijke rustige dag en samen met een paar andere schepen schutten we vlot naar buiten.
De wind is wat wisselend in sterkte, maar we houden het net zeilende. Bij de Roompotsluis schutten we weer naar binnen en varen het mooiste vaarwater ter wereld binnen. In de verte lonkt de Dikke Toren en even overweeg ik om te keren en weer naar Oostende te varen, maar Ascha stuurt resoluut op ‘s (ei)lands hoogste wolkenkrabber aan.
Talloze keren ben ik het havenkanaal naar Zierikzee in gevaren, maar deze keer is toch bijzonder. Bijna twee jaar geleden voeren we hier naar buiten. Een tocht naar onbekende bestemmingen, van onbekende duur en met een onbekend plan. Als we tijdens deze reis iets hebben geleerd, is het dat plannen altijd wijzigen en met laag water in het zand worden geschreven. Na bijna tienduizend zeemijlen en een geweldig avontuur varen we de haven van Zierikzee weer binnen en komt onze reis met een voldaan gevoel tot een einde. Welkom thuis Live.
