Met een heerlijk lopend windje en een lekker zonnetje zetten we 's ochtends rond zevenen koers naar St. Maarten. We hebben er veel over gehoord en we zijn benieuwd wat het ons te bieden heeft. Naar het schijnt wordt er hagelslag en jonge kaas in de supermarkt verkocht en er zou zelfs een Hollandse snacktent zijn. We kunnen niet wachten weer eens een frietje oorlog of frikadel speciaal te eten!
De aankomst op St. Maarten is uiterst Hollands. Vier verschillende formulieren die in meervoud moeten worden ingediend bij het inklaren, ankergeld (a 20 US$) en bruggeld (a 10 US$) en een dikke bui op onze pet als we de Simpson Bay Lagoon binnenvaren. Welkom thuis. Alhoewel, het lijkt hier wel Disneyland zoals een medezeiler terecht opmerkte. Je zou eerder denken dat St. Maarten uit een Frans en Amerikaans deel bestaat in plaats van Nederlands. Overal om ons heen liggen megajachten afgemeerd, zijn restaurants voorzien van grote, neonverlichte reclameborden en betalen we in Amerikaanse dollars.
Eenmaal geankerd klinkt de vertrouwde stem van Ton weer op de marifoon. Of we zin hebben in een Hollands frietje. Lekker!
Bekend en berucht op St. Maarten is de Sunset Beach Bar. Een bar aan het strand aan het begin van de landingsbaan van Princes Juliana Airport. Het is geweldig om het vliegtuig een paar meter boven je hoofd te zien landen maar horen en zien vergaat je als een jumbo opstijgt. Geen betere plek om Rob en Monique in te zwaaien!
