Nu we een aantal keer meerdaagse tochten gemaakt hebben en wat langer voor anker hebben gelegen, krijgen we beter gevoel bij ons stroomverbruik aan boord. In de meeste havens is er walstroom voorhanden dus de stekker er in en alles doet het, maar onder zeil of achter ons anker is er geen stekker die we even kunnen inpluggen om de accu's op te laden.
Toen we vertrokken uit Nederland wisten we dat we hiermee te maken zouden krijgen, maar hebben we bewust nog geen windgenerator of zonnepanelen gekocht. Er is zoveel keus en lang niet iedere oplossing is perfect. Bovendien liggen we tot in Portugal meestal in havens waar walstroom over het algemeen geen probleem is.
Nu er meer geankerd gaat worden en we langere afstaden gaan zeilen wordt het tijd om maatregelen te nemen. We willen wat meer autonoom zijn in onze energiebehoefte dus besluiten we een DuoGen te bestellen.
De DuoGen ontleent zijn naam aan het feit dat het een stroomgenerator is die op water en wind werkt. Voor anker werkt de DuoGen in windmode, de wieken gaan erop en werkt als een windgenerator. Onder zeil werkt de DuoGen in watermode, de propellor gaat erop, sleept achter de boot en werkt als een sleepgenerator maar zonder merkbaar snelheidsverlies.
Een kennis en vertrokker, was er heel enthousiast over en onderweg heb ik een aantal andere zeilers gesproken die er ook goed over te spreken zijn. Volgens hen en de fabrikant zou de DuoGen voldoende stroom moeten kunnen leveren voor de dagelijkse energiebehoefte van de gemiddelde "blue water cruiser".
Belangrijkste nadeel van dit apparaat is zijn prijs, maar door rechtstreeks bij de leverancier in Engeland te bestellen besparen we iets op de kosten, al wordt dat verschil door de verzendkosten grotendeels teniet gedaan. Helaas duurt het een paar dagen voordat het apparaat verzonden kan worden en eenmaal verzonden zijn we drie dagen verder voordat de DuoGen in Cascais wordt afgeleverd. En dat terwijl we eigenlijk door willen naar de Algarve...
Inmiddels zijn we terug gevaren naar Cascais en met het arriveren van de DuoGen komt er ook een koufront met flink wat wind over, dus verlaten we de ankerplaats en liggen we verwaaid in de haven. Als we 's nachts op bed liggen waait het in vlagen zo hard dat ik af en toe denk dat we gaan opstijgen. Wanneer ik in het holst van de nacht door het luik boven ons hoofd naar buiten kijk zie ik dat Jan de Wind met een stukje rolfok van de buurman aan het spelen is. De buurman is niet aan boord en binnen een paar tellen heeft Jan een groter stuk te pakken. Als even later de fok helemaal uitrolt, klappert die als een vlag in de wind. De rafels hangen inmiddels aan het achterlijk van de fok en het geklapper maakt zo'n herrie dat er van slapen niks meer komt. Bovendien klappert Jan met de rafels geregeld in onze verstaging, dus zit er niks anders op dan ons bed uit te kruipen en halen we tussen de vlagen door de fok van de buurman naar beneden. Jan bedankt.