Als we met de boodschappen naar de boot lopen, horen we gepiep bij de steiger en wanneer we beter kijken zien we een dolfijn naast de steiger, tussen de boten. Het schijnt hier gewoonte te zijn dat er in de jachthaven dolfijnen zwemmen, maar het stadshaventje van Vigo is niet heel groot en de ingang erg smal!
Met onze opstappers, Oby en Eling, varen we met het mooiste weer van de wereld naar Islas Cies, waar we het anker laten vallen. Met een schitterende zonsondergang kan de dag niet mooier eindigen en we liggen dan ook helemaal volgens de folder bij een schitterend eiland met een spierwit strand.
We blazen de bijboot op en willen naar de kant, maar halfverwege stopt het motortje en drijft Oby hulpeloos door de baai. Dit keer was het niet het benzinekraantje, maar het benzinetankje, dat gewoon leeg was... Gelukkig kon Ton even een sleepje geven
Aanvankelijk wilden we op het strandje BBQ'en, maar het koelt 's avonds hard af, de wind steekt op en bovendien is het eiland een natuurreservaat. We belanden aan boord van de True Blue, en met Ton stoken we de BBQ op en gaat het vlees (vis hebben we onderweg niet gevangen) erop.
Een erg gezellige avond en midden in de nacht varen we in oplichtend water terug naar de boot. Hoewel de wind is gaan liggen, liggen we behoorlijk te rollen achter ons anker vanwege de vele vissers- en beroepsvaart die langsvaren.
De volgende ochtend is dat echter snel vergeten als we met schitterend weer en prachtig uitzicht wakker worden. Met de bijboot gaan we naar de kant en klimmen we naar de vuurtoren, boven op het eiland. Dat valt nog niet mee op het warmst van de dag met een kater in het achterhoofd, maar de klim wordt beloond met een prachtig uitzicht over de eilanden en de Ria de Vigo.
