Als mensen ons vroegen wat ons plan komende jaren is, dan antwoordden we aanvankelijk "in drie jaar de wereld rond". Mensen keken ons dan wel vol ongeloof aan, maar het was tenminste een duidelijk plan. Maar sinds maart zijn we eigenlijk steeds vager geworden over onze plannen. Van "eerst maar eens weg zien te komen" en "bij de Roompotsluis bakboord uit" tot "we zien wel waar het schip strandt". Die vage plannen hebben natuurlijk ook te maken met het zeilersleven. Niets is zeker, "zo de wind waait vaart ons bootje". Afgelopen weekend plofte de Zeilen op de deurmat, het mei nummer is tradioneel het vertrekkersnummer, en onder een grote foto van ons samen staat de tekst "Wereld rond via het zuiden, in 1-3 jaar, budgetafhankelijk". Over vage plannen gesproken!
Tijd dus voor wat uitleg over deze vage plannen. Omdat je ergens je plan op moet baseren, zijn we uitgegaan van een reisduur van drie jaar. Daar hebben we voor gespaard, dat geeft een uitgangspunt dus daar handelen we ook naar. Baan opgezegd, huis is verkocht, de auto volgt binnenkort en de inboedel gestald (bijna dan). Uit de reisvoorbereiding blijkt dat je inderdaad de wereld rond kunt in drie jaar (het kan zelfs in minder) maar dat dat ook behoorlijk "jakkeren" is. Natuurlijk hebben we een plan A (waarover binnenkort meer) en zelfs een plan B (onder het motto "zorg dat je altijd een alternatief hebt"), maar dat zijn de grote lijnen. Misschien halen we Oostende niet eens, stranden we op Curacao of St. Maarten (we zullen niet de eerste zijn), of overwinteren we in Portugal. Mogelijk zijn we het in 4 weken al beu (de weddenschappen lopen al, wie biedt meer), wellicht wordt het vier jaar.
Of en hoe we die jaren gaan vullen hangt af van allerlei factoren. De scheepskas, weer en wind, maar het belangrijkste is dat we het allebei leuk vinden. Dus hebben we ons plan enigszins bijgesteld in een "we-zien-wel-plan" en daar kunnen we letterlijk en figuurlijk alle kanten mee op. Terugtrekkende bewegingen? Nee hoor, gewoon vage plannen ;-)