Terwijl de noordwesterstorm over ons land trekt en de dijkbewaking is ingesteld, vertrekken wij vroeg in de ochtend naar Enkhuizen. Eindelijk zijn de reparaties die uit het expertiserapport kwamen uitgevoerd, en kan de overdracht dan definitief plaatsvinden. Maar niet voordat we gisteren een recordbedrag van de ene rekening naar de rekening van de makelaar over hebben gemaakt. Nooit zoveel geld op een rekening bij elkaar gezien, en het gaat voorlopig nog wel even duren ook voordat er weer zoveel op staat...
Aangekomen in Enkhuizen giert de wind over de werf. Voor het geval we nog twijfelden de boot dit weekend naar Zierikzee te varen, waar we een tijdelijke ligplaats hebben kunnen krijgen, bij de WV Zierikzee dat wordt definitief een "no-go". Een beetje bijzonder is het wel. Jaren geleden fietste ik geregeld naar deze werf toe, toen mijn vader daar als administrateur werkte, om bootjes te kijken. Nu krijgen we de sleutel van ons eigen bootje! Terwijl Ascha met een knal de champagne ontkurkt, tekenen de vorige eigenaar en ik het "protocol voor levering en ontvangst", toont de makelaar het afschrift waarop het overgemaakte bedrag staat (lang leve het internetbankieren) en bedenkt zich dat de reservesleutels nog in Stellendam liggen. Die worden opgestuurd, samen met de bestelde wantspanner en de (oude) ankerlier.
Tussen de buien door lopen we naar de boot en maken we wat foto's. Elk kastje trekken we open, we zoeken de zeekaarten uit die de vorige eigenaar heeft achtergelaten, en dromen van de zeekaarten die we met dit schip gaan bevaren. Tegen het einde van de middag sluiten we de boot af, en stappen we in de auto terug naar Rotterdam. Volgend weekend wordt beter weer verwacht, dus stellen we de overtocht nog een week uit. Nu al verwaaid...
