Wij gaan “vertrekken”, zoals dat in zeilerskringen heet. Al heel lang denken we na over hoe het zou zijn om voor langere tijd te reizen, met een rugzak door Australie, of met een camper door Canada. Voor ons is het een boot geworden. Vanwege de vrijheid, maar ook vanwege de rust, de ruimte, maar ook omdat het een leven op zich is. Hoe lang en waarheen staat globaal vast, maar of het 3 weken, 3 maanden of 3 jaar worden weten we niet, zolang het we het leuk vinden en het budget het toelaat blijven we weg. Inmiddels is de boot gekocht, het huis staat te koop, baan is opgezegd, en na juni moeten we maar zien waar de wind ons brengt. Niet geheel onbelangrijk is onze kat “Muis”. Intussen woont ze 8 jaar bij ons, en we zouden haar het liefste meenemen. In het voorjaar willen we kijken of ze kan aarden aan boord. Lukt dat niet, dan zullen we proberen een huisje voor haar te regelen.
Over Ascha Kikstra (08-04-1973 te Spijkenisse)
Geboren te Spijkenisse maar naar 3 weken is mijn wieg al in Roosendaal beland. Hier is ook mijn “enige” broer geboren. Na acht jaar ben ik met mijn ouders en broer (Oby) naar Zierikzee vertrokken. Mijn moeder als rasechte “stoepenschieter” (geboren te Zierikzee) wist ons als geen ander wegwijs te maken onder de Dikke Toren. In mijn jeugd heb ik altijd veel aan sport gedaan, m.n. atletiek.Na mijn opleiding tot A-verpleegkundige heb op diverse afdelingen in verschillende ziekenhuizen gewerkt; ik hou van een uitdaging en vernieuwing. Momenteel, voor we vertrekken, werk ik op de recovery/operatiekamers van het MCRZ Ziekenhuis in Rotterdam. Ondertussen woon ik in mijn 13e huis en het lijkt me geweldig het nu eens over een andere boeg te gooien. Huis verkopen en wegwezen... Mijn moeder (tot mijn grote verdriet vorig jaar overleden) zei altijd: “jij kan beter in een huis op wielen gaan wonen, dan kan je het meenemen als je weer vertrekt”. De wielen laten we maar achterwege, een huisje op het water lijkt me ook een aardige uitdaging. Alles bij de hand en alle vrijheid van de wereld, super! Dit jaar is het alweer bijna 10 jaar geleden dat ik Marcel leerde kennen. Na de zeer turbulente jaren die we samen hebben doorstaan, durf ik de reis wel met hem aan; we zijn erg aan elkaar gewaagd. En zekerheden heb je nooit in het leven, daar zijn wij vorig jaar wel achter gekomen. “Pluk de dag” geldt voor iedereen! Vroeger hadden wij thuis een geweldige rubber boot met 2 peddels, een touw eraan en veel lol (ik ben een echte waterrat), maar wat zeilervaring betreft moet ik nog erg veel leren. Wat zeezeilen inhoud heb ik ondervonden aan boord bij een vriend van ons (Berend), waar wij, tijdens zijn rondje Atlantic, verschillende keren aan boord van het zeilersleven konden proeven. Eigenlijk heeft hij ons aangestoken...
Over Marcel Hogenstein (12-04-1977 te Zierikzee)
Als rasechte zeeuw opgegroeid met wind en water. Tot de middelbare school in Zierikzee gewoond, en daar met mijn ouders de Oosterschelde onveilig gemaakt met een Ufo 27. Daarna verhuisd naar watersport-minded Enkhuizen, en daar van mijn eerste spaar- en verjaardagsgeld een eerste boot gekocht: de Piraat. Daarmee heb ik anderhalf jaar de lokale wateren onveilig gemaakt, voordat ik weer terug verhuisde naar Zierikzee. Ergens tijdens mijn HTS studie Informatie (ik woonde toen in Zierikzee) kwam ik Ascha tegen (zij woonde in Goes) tijdens een avond stappen in Rotterdam. Na kort in Utrecht gewoond te hebben, zijn we samen gaan wonen in Rotterdam.Voor en tijdens mijn studie was ik meer met muziek en volleybal bezig dan met zeilen. Pas tijdens de CapCup, een zeilevenement van mijn toenmalig werkgever Capgemini, kwam ik weer met zeilen in aanraking. Op dat zeilevenement zeilde ik op de oude Admiral’s Cupper “Dumonveh” in de prijzen. Het zeilersbloed begon weer te kriebelen, en als opstapper volgden er zeiltochten over de Noordzee naar Pin Mill en later van Cowes naar Nederland, in Zweden en Denemarken, over de Taag in Lissabon, en tussen de Canarische Eilanden. Tijdens deze tochten is het verlangen ontstaan om eens op eigen kiel een grote reis te maken. Intussen kon ik met een vriendenteam mee varen op de Roxanne, een X-99 wedstrijdjacht. Na een aantal jaren hard werken, belande de Roxanne geregeld in de prijzen tijdens verschillende grote evenementen, waaronder de Deltaweek en het Nederlandse Kampioenschap X-99. Toen twee jaar terug de X-35 werd geintroduceerd, als opvolger van de X-99, kon ik bij twee teams opstappen als mastman en later spinakertrimmer; een enorme ervaring opgedaan in een fantastische klasse.Een aantal jaar terug heb ik Capgemini als werkgever verlaten om Highstone Consulting op te richten, en werk van daar uit als consultant voor klanten in verschillende sectoren. Na een tijd van hard werken is de kiel er inmiddels gekomen (en er zit gelukkig een boot aan vast), nu is het tijd voor de grote reis!