9 mei 2009

St Barth; Barber-on-the-Beach

Na bijna zes weken weten we ons toch los te maken van St. Maarten, net op tijd voordat we hier wortel schieten! Na het carnaval varen we vrijdags naar naar St. Barth, goed 12 mijl verderop. Nu Antigua er niet meer in zat, leek het erop dat we ook Ank en Keimpe zouden mislopen. Half mei zullen zij vanuit St. Maarten vertrekken richting de Azoren. Maar op voordat zij St. Maarten aandoen wilden ze graag nog even stoppen op St. Barth. Dus plannen we een rendez-vous in Anse Colombier. Een erg leuke baai (dank voor de tip Wanderer IV) in het noorden van het eiland, waar de ene na de andere schildpad naast de boot opduikt.

Voor die tijd nemen we nog een kijkje in Gustavia, de hoofdstad van het eiland waar de rich-and-famous zich kunnen uitleven in de talloze boetiekjes, juweliers en luxe restaurants. Gelukkig blijken er ook wat betaalbare winkeltjes te zijn en blijken de keurige douches die bij het haventje horen (hoewel niet warm) hier zelfs gratis te zijn!

De dag erop, in Anse Colombier, ontwaken we met de vertrouwde aanblik van de Gaia die naast ons zachtjes achter het anker ligt de deinen. De dag gaat voorbij met bijpraten, koffie drinken, bijpraten, rum-punch drinken, bijpraten, eten, bijpraten en weer koffie drinken. Erg gezellig dus!

Zo gezellig dat we nog maar een dag blijven liggen en de volgende ochtend met een lichte hoofdpijn en frisse tegenzin een duik in het water nemen om het onderwaterschip weer eens goed onder handen te nemen. Tot St. Lucia hadden we nauwelijks last van aangroei, maar de laatste weken vliegt het erop zo lijkt het.  En alle cruisers ervaren hetzelfde, ongeacht welke antifouling er onder de boot gesmeerd is. Tussen kiel en roer zit een dikke laag pokken en andere schelpjes die we er al snorkelend met het plamuurmes afschrapen en over de rest van het onderwaterschip zitten allemaal donkerrode fluisjes die zich er nauwelijks af laten poetsen. En terwijl Ascha schrikt van een schildpad die nieuwsgierig naast haar opduikt zie ik al plamurend en snorkelend vijf meter dieper ineens een grote rog onder boot door zwemmen met vlak daarnaast z'n wegwijsvisje. Het onderwaterleven is hier schitterend, totdat het onderwaterleven zich aan de boot gaat hechten!

Ook de Gaia blijft een dagje langer liggen en 's middags maken we samen een wandeling langs de ruige oostkant van het eiland. Maar niet voordat Ascha als Barber-on-the-Beach Keimpe voorziet van een nieuw kapsel. Volgens Keimpe de kapper met het beste uitzicht!
Uiteindelijk komt 's maandags toch de dag van afscheid nemen en gaan we, na bijna een jaar afwisselend met elkaar op gevaren te hebben, ieder verder in een andere richting. De Gaia vertrekt naar St. Maarten om daar de laatste voorbereidingen voor de lange oversteek naar de Azoren te treffen, en we toeteren ze traditiegetrouw uit.

Wij vertrekken naar Gustavia om daar met een internetverbinding aan boord de weerberichten voor de komende dagen te checken. Wanneer het weer het toelaat willen we graag Saba nog bezoeken voordat we naar het zuiden varen, maar voorlopig staat er teveel wind en deining om daar aan land te kunnen. Noodgedwongen blijven we nog een paar dagen op deze rollerige ankerplaats liggen. Groot is dan ook de verrassing dat Ton en Dominique - die eerder wél naar Antigua gevaren zijn - zwaaiend en roepend de ankerplaats op komen varen. Ze zijn met een schip van Sunsail onderweg naar Tortola en besloten ook op St. Barth een tussenstop te maken! Erg leuk en gezellig, helaas gaan we ze een tijd niet zien omdat zij waarschijnlijk op St. Maarten zullen blijven. En na het verhaal van de Barber-on-the-Beach willen ook zij graag gebruik maken van de Barber-on-the-Boat. Met frisgeknipte koppen vertrekken ze 's middags voor de resterende honderd mijl naar de Britse Maagdeneilanden.

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties