12 nov 2008

Vilamoura - Porto Santo; gang is alles

Na Faro zijn we terug gevaren naar Vilamoura. Diesel en water tanken, accu's opladen, inkopen doen en de boot klaarmaken voor de overtocht naar Madeira.

Als we zaterdag klaar zijn voor vertrek is er nauwelijks wind. Maar als we uiteindelijk om 4 uur in de middag de haven uit varen is er net genoeg om te zeilen. Natuurlijk precies uit de richting die wij op moeten... Als we eenmaal wat verder onder de kust zijn begint de wind beetje bij beetje te ruimen en de volgende dag varen we "plat voor het laken", het grootzeil aan de ene en de fok uitgeboomd aan de andere kant, een west-zuidwestelijke koers.
De eerste nacht en dag hebben we met 4 Bft de meeste wind gehad, daarna is de wind niet meer dan 2-3 Bft geweest en één nacht hadden we zelfs geen wind.
Onder het motto "gang is alles" hebben we bijna twee volle dagen de gennaker op gehad, dat gaf net even wat meer snelheid. Dit grote, kleurige, ruimwindse zeil hebben we vlak voor vertrek voor minder dan de helft van de prijs van Marktplaats gehaald en is, hoewel iets onder de maat, super bevallen!

Wat ook prima bevallen is, is het wachtschema. Tijdens de oversteek van de Golf van Biskaje hanteerden we ongeveer het drie uur op, drie uur af schema. Om en om houdt de één drie uur wacht terwijl de ander slaapt, maar het viel ons nogal zwaar om midden in je remslaap weer wakker te worden en we kwamen dan ook gebroken aan in La Coruna.
Ascha, die vroeger in het ziekenhuis veel nachtdiensten gedraaid heeft, wilde ook aan boord graag de nachtdiensten doen en dat ging super! Het schema was niet heel strak, maar van ruwweg elf uur 's avonds tot zes, zeven uur in de ochtend hield Ascha nachtwacht en sliep ik, daarna dook zij de kooi in kwam er dan rond tweeen weer uit. Zo kwamen we allebei goed aan onze slaap en waren zo fit als een hoentje toen we in Porto Santo aan kwamen.

Onder de kust van Portugal was er veel scheepvaart, al het verkeer dat in of uit de Middelandse Zee gaat, kruiste onze koers. Een paar keer zagen we op onze onvolprezen AIS ontvanger vrachtschepen op (bijna) ramkoers en in geval van twijfel roepen we het betreffende schip dan op via de marifoon. Omdat wij maar een klein scheepje zijn in vergelijking met die enorme oceaanstomers is het een bijzondere gewaarwording wanneer je zo'n schip voor jou (als zeilschip heb je voorrang op een motorschip, al is het nog zo groot) zijn koers ziet verleggen!

Een andere vreemde gewaarwording is de enorme, lege zee. Wanneer je met het blote oog niets ziet, zie je vaak op de radar of de genoemde AIS ontvanger nog wel scheepvaart op grotere afstand. En wanneer je dat niet ziet, geeft het knipperende ledje van de Sea-Me wel aan dat er een schip met radar in de buurt is. Deze oversteek waren er soms uren achter elkaar geen schepen in de wijde omtrek te zien, niet op het oog, niet op de radar of AIS ontvanger en zelfs de altijd knipperende Sea-Me knipperde niet...

Na een hele rustige overtocht komen we woensdagochtend om 6 uur in de ochtend, na net iets meer dan 3 en een halve dag, aan op Porto Santo - een eiland vlakbij Madeira.
Hoewel we normaal gesproken geen onbekende havens aanlopen bij nacht, besluiten we toch de haven in te gaan. De volle maan geeft ons voldoende licht en de Imray Atlantic Islands pilot meldt dat het bij donker invaren geen problemen geeft, en dat doet het ook niet. We meren af in de kleine, bijna lege marina en kruipen na een welverdiend finishbiertje ons bed weer in.

6 nov 2008

Faro

Met donder en geraas vliegt er op een paar meter een verkeersvliegtuig over ons hoofd. Iets lager en hij hangt in de mast, zo lijkt het. We liggen inmiddels op de ankerplaats voor Faro, dat zo'n beetje naast het vliegveld ligt. Behalve het oude, ommuurde centrum maakt Faro een vervallen indruk, maar de ankerplaats is schitterend.

Met opkomend tij zijn we vetrokken uit Olhao en onze puzzeltocht door het natuurgebied van Ria Formosa voortgezet. Het is bijzonder om zo vlak langs de schorren en slikken door 10 meter water te varen. Overal zijn vissers druk in de weer met netten en hengels.

Eenmaal aangekomen op de ankerplaats worden we door Allard en Sjoke uitgenodigd voor een etentje. Dit keer niet in de stad, maar aan boord van hun Horizon. Ze hebben duidelijk hun best gedaan want tijdens een gesprek op hoog nivo worden we getrakteerd op een heerlijk diner ensemble Na 5 gangen ben ik de tel kwijtgeraakt, helemaal tippietoppie dus!
Sinds onze ontmoeting in Camaret sur Mer zijn we geregeld met hen opgetrokken maar na Faro scheiden na een hele leuke tijd onze wegen. Wij gaan binnenkort oversteken naar Madeira en zij zullen hier in de Algarve blijven. Het zal vreemd zijn om de volgende haven of ankerplaats in te varen maar de Horizon niet te zien liggen.

4 nov 2008

Vilamoura - Olhao; puzzeltocht

We verlaten de fleurige jachthaven van Albufeira en varen "op het fokje" naar Vilamoura. Vilamoura was de eerste jachthaven in de Algarve, en is door een stel projectontwikkelaars aangelegd. Dat is te zien ook, want rondom de enorme jachthaven staat het vol met dure restaurants, luxe winkels en grote hotels.
Wel heeft Vilamoura, voor het eerst sinds Frankrijk, een redelijk gesorteerde winkel met scheepsbenodigdheden. Bij de buurman vinden we zelfs een reserve V-snaar, voor het geval dat.

Als in de ochtend de lucht weer blauw is en de wind wat aantrekt varen we een kort tochtje naar de ingang van de Ria Formosa. Deze ria is een groot waddengebied, met schorren en slikken. Eenmaal in de ria gaat het bakboord uit naar Faro of stuurboord uit naar Olhao. We varen met het opkomende tij naar binnen en met de pilot in de hand zoeken we één voor één de boeien die het vaarwater markeren, het lijkt wel een puzzeltocht. Een boeitje missen wordt direct afgestraft, want even verderop zien we een jacht droog liggen dat met afgaand tij aan de grond geraakt is en wacht op hoog water.

Eenmaal bij Olhao is er nauwelijks plaats om te ankeren dus meren we met een puist wind af in een kleine marina, dat achteraf een privehaven blijkt te zijn. Als we de beveiligingsbeambte vertellen dat het voor een nacht is, is het in orde en mogen we blijven liggen. Geen electra, geen water en geen pasje voor het toegangshek dus verdienen doen ze niet aan ons.
Hoewel het een aardig centrum heeft blijkt Olhao een arm vissersstadje te zijn. Hoewel er twee grote, nieuwe markthallen aan de haven staan waar vissers, slagers en groenteboeren hun verse waar aanbieden hebben de Europese subsidies hun weg naar dit stadje nog niet gevonden.

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties