19 mei 2011

Laatste mijlen

En dan nadert de dag dat ik terug vlieg naar Australie. Met nog een laatste zeildag voor de boeg varen we van Baie de Prony naar Noumea. De wind is iets afgenomen en de regen ingewisseld voor de zon. Het wordt een heerlijke laatste zeildag en die zou niet compleet zijn zonder een visje op de barbie...

Het duurt dan ook niet lang voordat de molen hevig begint te ratelen en de hengel als een hoepel zo krom staat! Nog voordat Gerrit-Jan de lijn op de slip kan zetten breekt de draad en verspelen we behalve ons lokaas ook een flink exemplaar. Maar aan de andere kant, misschien past een visje dat een lijn met een breekkracht van 25 kilo doormidden trekt nog voordat de molen op de slip staat wel helemaal niet op de barbeque…
We zijn niet voor één gat te vangen en proberen het nogmaals. Dit keer hebben we meer geluk als we kort daarna een stevige Mackerel Tuna, beter bekend als Bonito, aan boord hengelen! Iets minder van smaak dan de andere twee exemplaren maar nog steeds prima te eten.

En zo komt een eind aan 7 weken Australie en Nieuw Caledonie. Een geweldige tijd waarin ik weer even van het heerlijke zeilersleven heb kunnen genieten. Het was erg leuk de kennis en ervaring die ik tijdens het zeilen met Live heb opgedaan aan Gerrit-Jan en Marieke over te dragen en wens jullie veel veilige maar bovenal plezierige mijlen met Double Dutch in de Pacific toe! Ontzettend bedankt voor jullie gastvrijheid en dit geweldige avontuur!

18 mei 2011

Succesvolle en minder succesvolle klusjes

Helaas blijft het de volgende dag gieten van de regen en in plaats van een bezoekje aan de verderop gelegen waterval help ik Gerrit-Jan met de laatste electronica klusjes aan boord. De twee verbruiksmeters geven verschillende waarden als het gaat om de opgewekte en verbruikte Ah’s (ampère-uurtjes, heeft verder niks met ‘s lands grootste kruidenier te maken) en da’s niet handig. Na de hele electrische installatie nagelopen en doorgemeten te hebben blijkt de Victron monitor het bij het juiste eind te hebben en is de BlueSky monitor het daar na een reset gelukkig mee eens.

Als laatste klusje voor vandaag blijft dan nog het vakkundig openen van een eerder geplukte kokosnoot. Maar als we, nadat de boormachine en slijptol er aan te pas gekomen zijn, Mariekes keukenmes volledig geruineerd hebben eindigt dat project op de laat-maar-lijst. Gelukkig was Marieke meer succesvol in het bakken van haar eerste eigen brood!

17 mei 2011

Double figures

Voor de komende dagen wordt regen en harde wind verwacht. Niet helemaal volgende de vakantiefolder maar we moeten het er maar mee doen. Op Ile des Pins hebben we het wel gezien en we vetrekken voor de 40 mijl terug naar het hoofdeiland Noumea met Baie de Prony als bestemming. In deze baai zouden voldoende leuke, beschutte ankerplaatsen moeten zijn om ons de komende winderige dagen mee te vermaken.

Eenmaal buiten waait het inmiddels stevig, de windmeter schiet regelmatig boven de 30 knopen (goed voor zeven beaufort) en we krijgen flinke buien over ons heen. Actief zeilweer zullen we maar zeggen. Double Dutch heeft er in ieder geval geen moeite mee, met de snelheidsmeter constant in double figures vliegen we over de inmiddels toch wel wat hobbelige zee tussen de riffen en eilanden van Nieuw Caledonie door. Als bij een gijp de reeflijn in het zeil door het reefoog wordt doorgesneden, laten we het grootzeil zakken en sukkelen we op de fok verder en zakt de snelheid weer naar voor mij normale waarden.

Baie de Prony blijkt een flinke baai te zijn, maar zo’n beetje alle ankerplaatsen liggen óf aan lagerwal, óf haaks op de inkomende deining en daarmee niet erg comfortabel. Aanvankelijk wilden we voor anker bij Ilot Casy maar dat blijkt met dit weer geen beschutting te bieden en op de snel aflopende met koraalzand bedekte bodem is het lastig ankeren. We varen door naar Baie du Carenage, helemaal achterin de baai en na een paar kronkels komen we in wat de Cruising Guide to New Caledonia omschrijft als een Cyclone Hole. Inderdaad valt hier niks te merken van de harde wind en we liggen zo beschut achter ons anker te draaien dat we een achteranker moeten uitbrengen om uit de buurt van de wal te blijven.

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties