29 jul 2008

Oostende - Boulogne

We staan op tijd op en zetten koers richting Calais. Het is schitterend weer, maar het beetje wind dat er staat komt recht van achteren dus netto geen wind. Op de motor varen we door de Pas van de Zuydcoote en langs Duinkerken. Voor Duinkerken trekt de wind iets aan en doordat we iets moeten opsteken is de koers inmiddels bezeild. We zijn al vroeg bij Calais en terwijl de wind inmiddels is aangetrokken tot een vrij krachtige 5 Bft besluiten we door te stuiven naar Boulogne. De zee bouwt zich hier snel op en we surfen af en toe van de golven af, maar het gaat prima; sportief zeilen noemen ze dat.

Het is druk in het Nauw van Calais, op zeekaarten Dover Strait genaamd, en we zien de zeeschepen door de noordgaande shipping lanes voorbij schuiven. Als we het Approach Channel, waar de veerboten van Calais naar Engeland doorheen varen, oversteken hebben we direct profijt van de AIS ontvanger. De ferry voor ons lijkt op ramkoers te liggen, maar op de AIS ontvanger zien we dat de Seafrance Renoir ons op een halve mijl passeert.

We ronden Cap Blanc-Nez en Cap Griz-Nez (in de volksmond de "Kaap met de grijze neus") en achter de kapen neemt de wind iets af. Halve wind varen we naar Boulogne maar een uur voordat we de haven invaren zakt de wind eruit en met het laatste licht leggen we aan in de drukke Boulogne Marina. We meren af en liggen 9 boten dik aan de steiger; gezellige drukte hier.

's Nachts worden we wakker gehouden door de vissers naast ons die met grote klappen de lege viskratten vanaf de kademuur op de lager gelegen steigers gooien. Met donder en geraas varen ze vervolgens uit en we liggen te klotsen alsof we midden op zee zitten. Als we eindelijk slapen gaat om kwart voor vijf de wekker. De buren waar we aan vast liggen gaan er tussen uit om te profiteren van noordgaande tij. Als we weer liggen afgemeerd kruipen we terug in bed maar om half negen staan de volgende buren op de romp te kloppen dat ze weg willen. Inmiddels zijn er een aantal boxen vrij gekomen waar we de boot in leggen en met een stevige kop koffie komen we bij van de gebroken nacht.

Voordeel van dit soort acties is dat je nog wat aan je dag hebt. We nemen een douche, rommelen en klussen wat aan de boot en wachten tot het hoog water is, zodat we kunnen tanken aan de tanksteiger. De erg korte tanksteiger ligt in het meest ondiepe deel van de haven waar je nauwelijks kunt manouvreren, en als bonus krijg je twee knopen stroom op de kont bij het aanleggen. Spektakel gegarandeerd dus met aankomen en wegvaren. Onze aardige belgse buurman helpt ons krasvrij afmeren en we gooien de dieseltank vol. Daar waren we voor ons vertrek uit Zierikzee niet meer aan toegekomen.

In de middag lopen we het oude Boulogne nog even in, leuk stadje met veel kroegen en restaurants. Vooral het stadje binnen de vestingmuren is erg leuk. Bij een bakker vraag ik naar een Pain de Boulogne, maar gek genoeg kennen ze dat hier niet. Ze vragen wel of ik mijn brood gesneden wil, dat heb ik in Frankrijk nog niet eerder meegemaakt!

29 jul 2008

Even bijkomen in Oostende

We besluiten nog een dagje te blijven liggen in Oostende en bij te komen van de drukke tijd voor ons vertrek. Eerst uitslapen is het plan. Helaas staat om half negen havenmeester Robert op de boot te kloppen, of de bemanning van de Live uwen koffiemolen wil starten en in een box wil gaan liggen, omdat de langssteiger waaraan we lagen afgemeerd vrijgemaakt moest worden. Niks uitslapen dus, maar je hebt dan wel wat aan je dag.

Ik besluit de AIS ontvanger (Automatic Identification System), de Sea-Me radarreflector en de navigatieverlichting (die losgekoppeld en vervangen was toen de mast eraf lag) aan te sluiten. De verlichting is zo aangekoppeld, maar overdag niet te controleren. De Sea-Me gaat ook soepel, het rode indicatielampje geeft aan dat we worden waargenomen op een radar (waarschijnlijk Oostende Port Control). De AIS ontvanger aansluiten is een wat lastiger karwei. De AIS ontvanger toont schepen met een AIS zender (en die hebben alle commerciele vaartuigen verplicht aan boord) op een display. Op dat display worden onder andere naam, koers en snelheid van het vaartuig weergegeven, zodat je goed kunt inschatten of het schip op ramkoers ligt en eventueel via de marifoon contact kunt opnemen. Om het schip op het display te plotten heeft de AIS ontvanger een GPS signaal nodig, en uit de brei van kroonsteentjes en kleine draadjes zoek en vind ik het GPS signaal. Mocht ik nog eens een dag niks te doen hebben...

Ascha kan 's middags de EHBO koffer tevoorschijn halen en haar verpleegkunsten loslaten op het buurjongetje. Hij viel door het openstaande luik naar binnen met een gat in z'n hoofd tot gevolg. Onze andere buurman spreekt me aan en herkent me van de meteocursus die we allebei in januari bij Henk Huizinga gevolgd hebben. Wat is de wereld toch klein. Ze hebben het schip pas gekocht en gaan volgend jaar voor een Rondje Atlantic.
We liggen pal naast de vismarkt van Oostende en heel de ochtend in de vislucht, dus vanavond staan er verse sliptongetjes op het menu!

 

 

24 jul 2008

Eerste mijlpaal bereikt

Inmiddels schrijf ik dit bericht vanuit de kuip in de Royal North Sea Yacht Club van Oostende. Laptop op schoot, biertje naast me, live muziek op de kant. Gisteren (dinsdag) zijn we vertrokken, een week later dan gepland, maar in een project als dit mag dat geen naam hebben. Aanvankelijk wilden we er stilletjes tussenuit piepen, maar een aantal mensen heeft de moeite genomen vroeg op te staan om ons uit te zwaaien. Erg leuk, en na een kop koffie vertrekken we. Maar niet voordat we afgerekend hebben met Harry, havenmeester van WV Zierikzee, die voor ons een plekje heeft vrij kunnen houden voor de weken dat we in de haven lagen.

Dan neemt iedereen een landvast in de hand en zijn we los voordat we er erg in hebben. We varen de haven van Zierikzee uit en zwaaien tot we in het havenkanaal zijn. Dan de Oosterschelde op en we varen op de motor richting de Roompotsluis, waar we direct kunnen schutten. We liggen net in de sluis als we een bebaarde kop boven de sluismuur uit zien komen; Bram komt ons nog een goede reis wensen en zwaait ons de Noordzee op.

We kruisen langs de Kop van Walcheren de Roompot uit, waar nog een vervelend zeetje staat als gevolg van de harde wind van de afgelopen dagen. Het levert ons allebei een beetje katterig gevoel op. De stress van afgelopen weken, het haasten van vanmorgen en niet ontbijten helpen dan ook niet mee. Maar de bolussen die Oby ons nog heeft meegegeven slepen ons er door heen, en als het voor Westkapelle rustiger wordt varen we op een aandewindse koers richting Zeebrugge. Nadat we 3 uur lang de kranen van Zeebrugge tergend langzaam dichterbij zien komen (met soms 3 knopen stroom tegen, dus dat schiet niet op) zakt de wind er uit, en zetten we de motor bij. Aan het begin van de avond meren we af in Oostende, ruimen de boot op en terwijl op de kant een jazzbandje staat te spelen drinken wij ons eerste "finishbiertje". De eerste mijlpaal is bereikt, we zijn vertrokken!

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties