20 nov 2007

Maidentrip naar Zierikzee

Het is nog donker als Bram ons ophaalt in Rotterdam. Met z'n drieen stappen we in de auto en rijden we naar Enkhuizen. Hoewel het weer beter is dan vorig weekend, is de verwachting dat het zondag nog stormachtig zal zijn. Maar zien hoever we komen.

Terwijl we Bram onze trots showen, komt de "vorige" eigenaar aan. De vragenlijst wordt afgewerkt (hoe zit dat met de walstroom, waar is dat knopje voor, en hoe start de motor?), de handen geschud, de trossen gaan los en we worden uitgezwaaid. Er komt zowaar een zonnetje bij als we het Markermeer opvaren. Helaas is de koers niet bezeild dus brommen we het stuk over het Markermeer, langs Marken naar Amsterdam. Precies op tijd bij de Schellingwoudebrug en direct door de sluis het IJ op, om vervolgens het Noordzeekanaal af te brommen naar IJmuiden. Ook niet bezeild. Natuurlijk hadden we kunnen opkruisen, maar op het Noordzeekanaal mag dat niet en we wilden graag op tijd, voor donker, in IJmuiden zijn.

Vlak voor donker gaan we de sluis in, en alsof we nooit anders gedaan hebben schutten we naar buiten en gaan linksaf de uitgestorven Seaport Marina in. Daar aangekomen worden direct onze stuurmans- en aanlegkunsten op de proef gesteld als er een enorme puist wind uit de bui komt die over ons heen trekt. Maar na drie pogingen gaat ook dat goed en maken we vast aan hogerwal; dat maakt het afvaren morgen wat makkelijker als we maar met z'n tweeen zijn.
Na een warme daghap in The Admiral's en een borrel tegen de kou kruipen we in thermo ondergoed onder de dubbele laag dekens. Zolang je met je hoofd niet boven de dekens komt is het best vol te houden.

De volgende dag ligt het ijs op het dek, en is de verwachting ZO 6-7. Maar zien hoever we komen. Voorlopig waait het net kracht 3, en mikken we op Scheveningen. Gezien de verwachting dat de wind snel zal aantrekken, buiten in de voorhaven maar meteen een rif in het zeil gelegd. En dan bedenk je dat je dat beter in de haven had kunnen doen, op een schip dat je nauwelijks kent, als blijkt dat je eerst een serie leuvertjes met een inbussleutel uit de mastgroef moet peuteren voordat je een rif kunt zetten. Eerste verbeterpuntje gevonden.

Het zeilen gaat best lekker en met een lekker gangetje, waarbij we geregeld boven de 7 knopen lopen, varen we op Scheveningen aan. Voor de kust van Scheveningen zien we wat boten, waarschijnlijk aan het trainen voor de komende IJspegel wedstrijden. En ijspegel weer was het! Zelfs met een thermo ondergoed, twee broeken vier fleece truien, een zeilpak, 2 paar sokken en 2 paar handschoenen was het koud!
Eenmaal voor Scheveningen zakte de wind wat in, en besloten we door te varen naar Stellendam. Na ons netjes gemeld te hebben bij Sector Maasmond, zijn we zonder problemen de scheepvaart route overgestoken. Toch altijd weer indrukwekkend om zo tussen de grote jongens door te hobbelen.

Ter hoogte van de Maasvlakte neemt de wind toe, en komt geregeld boven de 25 "knotsen". We verleggen de koers en varen wat scherper aan de wind om het Slijkgat voor Stellendam aan te kunnen varen. Gaat prima zo, al waait het stevig, het is rustig water. Ik trim de genua af terwijl Ascha stuurt, en ik zit goed en wel of we horen een knal. Verschrikt kijken we onder de giek door maar voren en zien de genua 3 horizontaal doormidden scheuren. K*T! Gisteren op het Noordzeekanaal hadden we hem even uitgerold en zag-ie er nog best aardig uit, maar dat bleek slechts schijn! Aardige domper. Snel de boel geklaard, en genuaflarden van de roller naar beneden gehaald. Dan maar de brommer bij, het Slijkgat in. Intussen wordt het donker en zoeken we in een alsmaar toenemende wind onze weg tussen de rode en groene lampjes.
We gaan de sluis door en varen de haven van Stellendam binnen. Vaak genoeg was ik hier op andere boten, maar hoe anders is het om dat met je eigen boot te doen! Zeker als de wind dan toch nog aantrekt naar de voorspelde 7 en door het want giert. Alsof we nooit anders gedaan hebben, leggen we de boot in een vrije box en ruimen we de boel op.

Maandagochtend vroeg schuiven we aan in de sluis en schutten naar buiten. De mannen van Port of Rotterdam naast ons kijken ons verbaasd aan en roepen "je gaat toch niet voor je plezier naar buiten met dit weer?". Niet echt, al is het rustig weer, maar grijs weer. Op de motor varen we langs Ouddorp en de Kop van Schouwen via de Geul van de Banjaard naar de Roompotsluis. We kunnen direct door en varen de Oosterschelde op, bekend vaarwater vanaf hier. In de verte zie ik de Dikke Toren, wat gaaf om na lang dromen hier met je eigen schip te varen!
In het donker zoeken we de toegewezen box en als volleerd zeilers leggen we de boot in de box en maken vast. Jagermeister, m'neer? Graag!

9 nov 2007

Ladies and gentlemen, we got him!

Terwijl de noordwesterstorm over ons land trekt en de dijkbewaking is ingesteld, vertrekken wij vroeg in de ochtend naar Enkhuizen. Eindelijk zijn de reparaties die uit het expertiserapport kwamen uitgevoerd, en kan de overdracht dan definitief plaatsvinden. Maar niet voordat we gisteren een recordbedrag van de ene rekening naar de rekening van de makelaar over hebben gemaakt. Nooit zoveel geld op een rekening bij elkaar gezien, en het gaat voorlopig nog wel even duren ook voordat er weer zoveel op staat...

Aangekomen in Enkhuizen giert de wind over de werf. Voor het geval we nog twijfelden de boot dit weekend naar Zierikzee te varen, waar we een tijdelijke ligplaats hebben kunnen krijgen, bij de WV Zierikzee dat wordt definitief een "no-go". Een beetje bijzonder is het wel. Jaren geleden fietste ik geregeld naar deze werf toe, toen mijn vader daar als administrateur werkte, om bootjes te kijken. Nu krijgen we de sleutel van ons eigen bootje! Terwijl Ascha met een knal de champagne ontkurkt, tekenen de vorige eigenaar en ik het "protocol voor levering en ontvangst", toont de makelaar het afschrift waarop het overgemaakte bedrag staat (lang leve het internetbankieren) en bedenkt zich dat de reservesleutels nog in Stellendam liggen. Die worden opgestuurd, samen met de bestelde wantspanner en de (oude) ankerlier.

Tussen de buien door lopen we naar de boot en maken we wat foto's. Elk kastje trekken we open, we zoeken de zeekaarten uit die de vorige eigenaar heeft achtergelaten, en dromen van de zeekaarten die we met dit schip gaan bevaren. Tegen het einde van de middag sluiten we de boot af, en stappen we in de auto terug naar Rotterdam. Volgend weekend wordt beter weer verwacht, dus stellen we de overtocht nog een week uit. Nu al verwaaid...

4 nov 2007

Het wordt Live

Dat zeggen we tegen elkaar als we een nummer van de gelijknamige band op de radio horen. Niet alleen omdat we deze band allebei te gek vinden, maar ook omdat het zoveel meer betekent dat ons allebei aanspreekt. Behalve een verwijzing naar de band Live  betekent het ook leven (het leven), leef (nu het kan) en levendig (fascinerend, bewegelijk, druk en opgewekt). Ja, Live wordt het!

Update (09-11-2007): Laat ik nou net lezen dat voornoemde band een nieuw album uit heeft dat, net als de nieuw single, Radiant Sea  genaamd is. Toeval?

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties