18 mei 2011

Succesvolle en minder succesvolle klusjes

Helaas blijft het de volgende dag gieten van de regen en in plaats van een bezoekje aan de verderop gelegen waterval help ik Gerrit-Jan met de laatste electronica klusjes aan boord. De twee verbruiksmeters geven verschillende waarden als het gaat om de opgewekte en verbruikte Ah’s (ampère-uurtjes, heeft verder niks met ‘s lands grootste kruidenier te maken) en da’s niet handig. Na de hele electrische installatie nagelopen en doorgemeten te hebben blijkt de Victron monitor het bij het juiste eind te hebben en is de BlueSky monitor het daar na een reset gelukkig mee eens.

Als laatste klusje voor vandaag blijft dan nog het vakkundig openen van een eerder geplukte kokosnoot. Maar als we, nadat de boormachine en slijptol er aan te pas gekomen zijn, Mariekes keukenmes volledig geruineerd hebben eindigt dat project op de laat-maar-lijst. Gelukkig was Marieke meer succesvol in het bakken van haar eerste eigen brood!

17 mei 2011

Double figures

Voor de komende dagen wordt regen en harde wind verwacht. Niet helemaal volgende de vakantiefolder maar we moeten het er maar mee doen. Op Ile des Pins hebben we het wel gezien en we vetrekken voor de 40 mijl terug naar het hoofdeiland Noumea met Baie de Prony als bestemming. In deze baai zouden voldoende leuke, beschutte ankerplaatsen moeten zijn om ons de komende winderige dagen mee te vermaken.

Eenmaal buiten waait het inmiddels stevig, de windmeter schiet regelmatig boven de 30 knopen (goed voor zeven beaufort) en we krijgen flinke buien over ons heen. Actief zeilweer zullen we maar zeggen. Double Dutch heeft er in ieder geval geen moeite mee, met de snelheidsmeter constant in double figures vliegen we over de inmiddels toch wel wat hobbelige zee tussen de riffen en eilanden van Nieuw Caledonie door. Als bij een gijp de reeflijn in het zeil door het reefoog wordt doorgesneden, laten we het grootzeil zakken en sukkelen we op de fok verder en zakt de snelheid weer naar voor mij normale waarden.

Baie de Prony blijkt een flinke baai te zijn, maar zo’n beetje alle ankerplaatsen liggen óf aan lagerwal, óf haaks op de inkomende deining en daarmee niet erg comfortabel. Aanvankelijk wilden we voor anker bij Ilot Casy maar dat blijkt met dit weer geen beschutting te bieden en op de snel aflopende met koraalzand bedekte bodem is het lastig ankeren. We varen door naar Baie du Carenage, helemaal achterin de baai en na een paar kronkels komen we in wat de Cruising Guide to New Caledonia omschrijft als een Cyclone Hole. Inderdaad valt hier niks te merken van de harde wind en we liggen zo beschut achter ons anker te draaien dat we een achteranker moeten uitbrengen om uit de buurt van de wal te blijven.

15 mei 2011

Eyeball navigation

Nu de voorspellingen voor vandaag en morgen nog gunstig zijn, besluiten we vandaag naar Vao te varen, de hoofdstad van Iles des Pins. Het schijnt een aardig dorpje te zijn met een mooie ankerplaats en van daar kun je met de bijboot de schitterende Baie d’Upi verkennen.
De tocht er naar toe wordt een spannende, we hebben geen detailkaarten en de cruising guide wijst ons er op “to keep our eyes peeled for the hundreds of reefs and coralheads en route”. Tijd voor het betere eyeball navigation!
Vanaf de zaling in de mast, ter hoogte van de radar, heb je een prachtig uitzicht over het water om ons heen. Duidelijk zijn de riffen en koraalkoppen zichtbaar als het wateroppervlak erboven veranderd van kleur. Diep blauw is geen probleem maar wordt het lichter of bruiner dan varen we er omheen.

Net als we het lastigste stuk gehad hebben, komt een motorbootje met wat toeristen langszij. De bestuurder – een local die zijn geld verdiend met rondvaarten – meldt ons dat we absoluut niet verder mogen, dat we een permit nodig hebben en we alleen buitenom het rif mogen varen. We geloven er niks van, maar het bootje blijft voor ons liggen en de locals aan boord blijven in onverstaanbaar Frans roepen dat we niet verder mogen. Gedwongen winkelnering zullen we maar zeggen. We hebben verder weinig zin in gezeur en draaien om, mooie riffen en eilandjes genoeg hier.

Een halfuurtje terug ligt Ilot Moro tussen de riffen. Wit zandstrandje, palmbomen, crystal-clear water, rif om te snorkelen, klinkt vervelend. Vanuit de mast zijn de twee doorgangen door het rif perfect te zien en we manouvreren ons de lagoon in waar het anker erin ploft. Prima alternatief!

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties