27 jan 2010

´t Is een kwestie van geduld…

Na een ruime week wachten, is het dan toch gelukt de trailer weer operationeel te krijgen en gaan wij als een van de eerste boten het water weer in. De gerepareerde kiel blijft er gelukkig aan hangen en het voelt heerlijk weer te drijven. Twee dagen later kan gelukkig ook de mast er op – haast moet je hier niet hebben – maar dan blijken de vernieuwde wantspanners voor de verstaging te lang te zijn. Gelukkig kan er draad bijgedraaid worden, zo gebeurd, morgen klaar. Nou ja overmorgen. Nee, het wordt toch na het weekend voordat we de mast kunnen trimmen…

  

Intussen stort ik me maar op de dynamo. Die heeft nooit geladen wat-ie zou moeten kunnen laden dus monteer ik op advies van vele andere zeilers een Sterling externe laadstroomregelaar, die ik in Nederland van Marktplaats kon plukken. Als ik na het schoonmaken van de dynamo en het monteren van de nieuwe bekabeling ook de dynamo van een nieuwe v-snaar voorzie zit ik ineens met twee diodes in mijn handen die uit de dynamo zijn gevallen. Meteen maar laten maken, morgen klaar zegt Mr. Alternator op vrijdagmiddag. Een week later is het ding dan eindelijk van nieuwe diodes én kogellagers voorzien en laadt als nooit tevoren.
Waarschijnlijk is de dynamo al die tijd al kapot geweest en heeft altijd maar op een kwart van de capaciteit gewerkt, waardoor we ook nooit met hoofdmotor stroom konden draaien. Een gerepareerde dynamo, nieuwe laadstroomregelaar, als nu de accu’s het nogeven volhouden…

   

Helaas (maar gelukkig hier) komt aan die droom abrubt een einde, als een paar dagen later de accuspanning met regelmaat naar 10 volt zakt. We besluiten dan ook meteen de oude accu´s te vervangen door nieuwe Trojan T-105’s.
Achteraf hadden we dat meteen moeten doen, maar pas later ontdekte ik dat alle onderhoudsvrije lood-calcium accu’s gemaakt zijn om als startaccu’s te dienen en niet geschikt zijn voor cyclische diepontlading. Uiteraard blijken we niet de enige zeilers te zijn met dit probleem en als we horen dat de meeste cruisers hooguit een jaar met deze accu’s doen hebben we het zo slecht nog niet gedaan.
Gelukkig passen deze nieuwe accu´s precies in de daarvoor bestemde ruimte – hoe is het mogelijk – en dankzij het voorwerk is aansluiten zo gebeurd.

Met alle medezeilers die hier ook op de werf liggen vermaken we ons prima. Met Tom, die zijn Turning Point solo of met opstappers vaart, gaan we naar Avatar. Wat een sensatie! Om even te bekomen van de geweldige 3D indrukken vluchten we een kroeg in en belanden we in Cafe Old Dutch, waar de voorbereidingen voor het carnaval al getroffen worden… Ook met de bemanning van Santa Maria en Duet gaan we geregeld op pad en belanden we bij Asia de Cuba, waar we alvast een voorproefje nemen op wat komen gaat. En dat klonk goed!
En dan is er natuurlijk nog het tweewekelijkse happy-hour bij Asiento. We’re on a alcoholiday riep laatst een andere zeiler…

  

  

Al met al hopen we dat het dan toch gaat lukken komende week te vertrekken. ´t Is een kwestie van geduld, rustig wachten op de dag dat ik in de zon op mijn zeilboot lag…

4 jan 2010

Live is (on the) hard!

Inmiddels zijn we al weer een tijdje op Curacao en druk aan de klus om de boot klaar te krijgen voor het volgende seizoen. Met alle sneeuwval in Nederland viel het niet mee om hier te komen, maar na 27 uur vertraging bracht Martinair ons dan toch in de tropen.

De kerstdagen brachten we door met schuren en antifoulen van het onderwaterschip. Geen witte maar een zwarte kerst. ´s Avonds zijn we uitgenodigd door Gijs en Laura die met een aantal medezeilers het kerstdiner hebben verzorgd. Erg gezellig om iedereen weer te zien na een halfjaar afwezigheid.

  

  

De laatste zaterdag van het oudejaar wordt traditioneel de oudejaarsrace gevaren, en wat de kerstrace voor Colijnsplaat is, is de oudejaarsrace voor Curacao. Met dat verschil dat alles wat kan zeilen meezeilt. Van racer tot vertrekkersboot, van surfplank tot catamaran. Wij zeilen mee met de Linea en  als op-en-top cruiser maken we dan ook geen schijn van kans. Als we een uur te laat binnenkomen gooien we het er maar op dat we de boei bij Klein Curacao niet konden vinden… De oliebollen smaakten er echter niet minder om!

Nu de mast eraf ligt, is dat een goed moment deze te inspecteren, nieuwe kabels te trekken en de verlichting en marifoonantenne te vervangen. De rest van de week blijven we bezig met kleine klusjes, want hoewel wij klaar zijn om het water weer in te gaan, ligt de kraan van Curacao Marine uit elkaar voor het jaarlijks onderhoud.

De aanloop naar oudejaarsavond is hier geweldig. Elke avond zijn er grote vuurwerkshows waar iedereen met kisten bier en flessen rum naar toe komt om te zien wat de vuurwerkverkopers te bieden hebben.
Op oudjaarsdag is Curacao in kruitdampen gehuld. Vanaf 12 uur ‘s middags worden door elk bedrijf grote “pagara’s” (heelveelduizendklappers) afgestoken om het oude jaar af te sluiten.
Oudejaarsavond brengen we met een aantal anders zeilers door bij Roeland en Brigitte, erg leuk. Alleen voor het vuurwerk zou ik al naar Curacao gaan, het lijkt wel alsof iedereen hier professioneel vuurwerk de lucht in schiet, geweldig!

  

   

   

Intussen hopen wij dat we snel het water weer ingeschoten worden, want kamperen in de tropen op 4 meter hoogte in een stacaravan zonder stahoogte was niet helemaal de bedoeling van deze reis…

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties