22 mei 2009

Bonaire - Curacao; de voorlopige eindbestemming

Het waait nog altijd stevig als we losmaken van de meerboei waar we afgelopen week aan hebben gelegen, maar in de beschutting van het land is de zee erg rustig. Op enkel de uitgerolde genua speren we over het vlakke water tussen Bonaire en Klein Bonaire naar open zee. Eenmaal daar neemt de harde wind af, maar de golven toe en zien we ons genoodzaakt op een stampende zee het grootzeil bij te zetten om wat meer snelheid te kunnen maken en straks niet in het donker aan te komen. Als het grootzeil eenmaal bij staat zeilen we rustig verder naar Curacao. Iets over de helft passeren we aan bakboord Klein Curacao. Een grote, vlakke zandplaat met een vuurtoren aan de ene, en een scheepswrak aan de andere kant. Voordat we het kleine eiland voorbij zijn trekt de wind weer aan naar een stevige 25 knopen; dezelfde wind waar we vanmorgen mee vertrokken zijn.

Zoals we in een stampende zee het grootzeil hesen, laten we het ook zakken voor de smalle ingang naar het Spaanse Water. Behalve de pilot, die we mochten gebruiken van de Lizzy, hebben we geen detailkaarten en gespannen turen we op de dieptemeter als we de ondiepte aan het einde van het nauwe kanaaltje naderen. Gelukkig zitten we aan de goede kant van het plaatje, of ligt het plaatje dieper dan de pilot wilde doen geloven, dus zonder problemen varen we de grote ankerplaats binnen. We zoeken een plaatsje tussen de geankerde schepen en laten op deze voorlopige eindbestemming ons anker zakken achter de Linea, die eerder ontmoet hebben. Biertje?!

20 mei 2009

Bon Bini na Bonaire

Na de aankomst op Bonaire hebben we de zeilboot weer omgebouwd tot woonboot. Dat was wel nodig ook, want het geeft altijd weer een aardige rommel na een lange overtocht. Afwas, vuilnis, kleren en kooien opruimen, en de kussens naar buiten want de plens door het voorluik leverde een nat bed op. Op zoek naar de wasserette dus om kleren en bekleding te wassen. Als we met vier tassen vol schoon wasgoed terug lopen naar de boot worden we door de buurman - die met de Lizzy naast ons ligt - met zijn auto onderschept: of we een lift willen? Graag!

Omdat Bonaire een Nederlands eiland is, worden ook hier weer kroketten, frikandellen, gehaktballen en frietjes-pinda-met verkocht. En ook in de supermarkt vinden we weer Hollandse waar, zodat we de scheepsvoorraad weer kunnen aanvullen met échte koffie, drop en lekkere koekjes. Eindelijk weer krentebollen en brood dat langer dan 2 dagen goed blijft!

Hoewel de moorings waar we (verplicht) aan zijn afgemeerd niet heel betrouwbaar blijken (eerder deze week is een Nederlandse catamaran losgeslagen) liggen we hier wel schitterend. Met uitzicht op Klein Bonaire liggen we precies op de dieptelijn waar de koraalbodem van vijf naar vijftig meter gaat, met als gevolg dat naast en onder de boot de mooiste vissen rondzwemmen. Alsof we in een aquarium liggen.

Verplicht op de agenda staat ook een rondtoer over eiland. Bij Rento Fun huren we een afgeragde, maar rijdende Suzuki Jimmy waar we ons een dag goed mee vermaken. Langs de kust rijden we noordwaarts naar het Goto Meer, waar we veel flamingo's zien. Erg leuk om deze maffe felroze vogels te zien vliegen. Met hun lange steltpoten en klapwiekende vleugels nemen ze een aanloop om vervolgens onder luid gekwater op te stijgen.
De wegen langs de westkust en langs het meer lijken wel parken, zo keurig is het aangelegd en onderhouden. Dat valt niet te zeggen van de weg naar Boca Onima, waar een paar indiaanse inscripties in de rotsen getekend staan. Dat is het betere off-the-road werk, slalommend tussen kuilen en cactussen, ezels en hagedissen! Langs de noordkust rijden we via het, bij surfers zo populaire, Sorobon Beach naar de Willemstoren. Zo varen we er langs, zo rijden we er langs. Op de weg naar deze vuurtoren staan allemaal bouwsels van wrakhout, flessen en andere aangespoelde spullen opgesteld.
We stoppen even bij de beruchte slavenhuisjes. Deze erg kleine huisjes vormden het onderkomen voor de slaven die in de zoutpannen werkten. Langs de zoutpannen, die als gevolg van de verschillende stadia van verzilting allemaal anders van kleur zijn, rijden we terug naar Kralendijk.

De dagen op het rustieke Bonaire vliegen voorbij. Zometeen vertrekken we naar het levendige Curacao, waar we het orkaanseizoen in de carieb zullen overbruggen. De zeilen worden dan even opgeborgen en we gaan op zoek naar werk en een onderkomen aan wal voor een half jaar.

20 mei 2009

Mailbox vol

Al enige tijd kreeg de verzender van een e-mail naar ons mailaccount, of via het contactformulier, de melding Your message was deleted without being read. Na enig speurwerk bleek dit te liggen aan een volle mailbox bij onze provider. Helaas betekent dat, dat wij sinds half april geen mail meer hebben ontvangen van jullie, onze trouwe lezers. Het goede nieuws is dat de mailbox weer leeg is dus gooi maar vol, we lezen het graag!

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties