30 dec 2008

São Vicente en São Antão; nu we er toch zijn

Nu we er toch zijn nemen we de moeite meer van de Kaapverdische eilanden te zien. Hoewel het grootste deel van de eilanden zanderig en dor is, is toch elk eiland weer anders. São Vicente, waar we nu verblijven, heeft grillige bergkammen maar het binnenland is redelijk vlak. Mindelo, de hoofdstad van het eiland en de op één na grootste stad van de archipel, blijkt een leuke stad te zijn in koloniale stijl gebouwd en met vriendelijke mensen in een prettige, relaxte sfeer. Uit barretjes klint live muziek, op de straathoeken verkopen marktlieden groenten en vis en op straat is het een gezellige drukte.

Na de kerst slenteren we door de stad en kopen op de vismarkt een kilo tonijn voor net 3 euro. Met de hygiène moet je het hier niet te nauw nemen, maar de tonijn smaakt er niet minder om. Met Ank en Keimpe belanden we 's avonds in een leuk barretje waar 's we swingen met de Kaapverdiaanse band die daar optreedt.
Een auto huren is de moeite niet hier, er zijn maar een paar wegen en enkel de weg naar het vliegveld is geasfalteerd, dus gaan we op pad met een aluguer, een taxibusje dat collectief vervoer aanbiedt. Dat houdt in dat je soms met 20 locals in een minibusje zit, maar het kost hooguit een paar euro. We bekijken São Pedro en Calhou, kleine vissersdorpjes aan de kust. We zijn net in Calhou als er een oud vissersbootje komt aangezeild. Een paar honderd meter voor het strandje gaat het zeil omlaag en roeien de vissers de laatste stukje naar de kant, waar de boot het strandje wordt opgetrokken. Uit het bootje stappen zeker 10 vissers die een letterlijk en figuurlijk een boot vol gekleurde vis aan land brengen. De vis wordt meteen schoongemaakt en ter plaatse verkocht, ook op zondag.

Het naastgelegen eiland, São Antão heeft een kleine en slecht beschutte ankerbaai, dus varen we met de veerboot naar de overkant om het meest groene eiland van de archipel te bezoeken. Eenmaal aangekomen in Porto Novo stappen we weer in een aluguer en rijden we naar Ribeira Grande. Een spectaculaire tocht over een lange klinkerweg die met haarspeldbochten langs diepe kloven en ravijnen en over smalle bergpassen gaat. De uitzichten zijn werkelijk schitterend.
We stappen uit in Ribeira Grande en wandelen door het levendige stadje. Even later rijden we met een andere aluguer lang de kust naar het dorpje Paúl. Een aardig, klein vissersstadje.
De tocht terug naar Porto Novo gaan de bananen en aardappelen op het dak en onder het motto "there's always room for one more" zit het busje weer helemaal vol mensen. De uitzichten over de valleien en rotsformaties zijn weer schitterend, al hangen de wolken inmiddels laag. Halverwege worden de bananen en aardappelen bij de lokale buurtsuper in de bergen afgeleverd en komen we precies op tijd aan in Porto Novo waar we inschepen voor de ferry terug naar Mindelo.

Omdat de accu's inmiddels steeds leger raken - sinds ons vertrek uit La Gomera hebben we niet meer aan de walstroom gelegen en het waait hier onvoldoende om de accu's met de DuoGen vol te houden - leggen we de boot na ons bezoek aan São Antão in de nieuwe Marina Mindelo. Het liggeld voor onze Live is rond de 25 euro per nacht en dat is, in tegenstelling tot andere berichten, goedkoper dan we verwachtten maar duurder dan we in Spanje of Portugal gewend waren. Daarvoor hebben we dan wel walstroom en stromend water (al komt daar iemand de meterstand voor opnemen) maar helaas geen douches. Dus douchen we in de gezellige Club Nautico, waar je na afloop voor anderhalve euro een heerlijke pannekoek met stroop als ontbijt brunch kunt halen!

En dan wordt het een race tegen de klok om alle klusjes, die inmiddels routine aan het worden zijn voordat we een grote oversteek maken, af te krijgen voor de jaarwisseling. Uiteindelijk besluiten we om, nu we er toch zijn, Oud en Nieuw hier in Mindelo te vieren en daarna (wederom samen met de Gaia) te vertrekken richting Barbados. De jaarwisseling schijnt hier erg uitbundig gevierd te worden met groots vuurwerk (er worden hele stellingen gebouwd), feestende mensen en lokale bands die de hele nacht door gaan. Gelukkig hebben we straks ruim twee weken tijd om bij te komen van dit spektakel...

27 dec 2008

Live in muziekcafe Katem

In muziekcafe Katem werden we getrakteerd op opzwepende Kaapverdiaanse muziek.

[youtube:OU74sirs_7I]

26 dec 2008

Sal - Mindelo; een bijzondere kest

Na een paar dagen op Sal geweest te zijn, halen we de dag voor kerst ons anker op en zetten koers naar Mindelo, São Vicente. Een tocht van 120 mijl, die we niet te snel moeten af leggen omdat we anders in het donker aankomen. Pas in de middag halen we ons anker op en varen we samen met de Gaia "op het fokje" de baai van Palmeira uit.

Het is bijzonder om met kerstavond op zee te zijn. We varen door een donkere kerstnacht met weinig sterren en nauwelijks maan. Bij gebrek aan nachtmis zingen we zelf maar kerstliedjes en snijden even voor middernacht de kerststol aan, die we in La Gomera gekocht hebben. Via de marifoon zingen we Ank en Keimpe, die met hun Gaia een halve mijl verderop varen, een vrolijk kerstfeest toe.

Rond tien uur in de ochtend komen we aan in Mindelo waar we ons anker weer laten zakken. Als we de boot opgeruimd en de bijboot weer opgeblazen hebben, varen we naar de Gaia voor koffie met een kerststol. Net als we de koffie op hebben worden we door een andere Nederlandse vertrekker spontaan uitgenodigd voor een kerstdiner bij hem aan boord.
Met de bemanningen van vijf Nederlandse boten (Aura, Salty Dog, Gaia en Zwerver) zitten we 's avonds bij Esther en Wiro aan boord van hun Zwerver te genieten van een heerlijk kerstdiner compleet met kip, eend en konijn. Het zijn vijf totaal verschillende bemanningen, met andere boten, andere plannen, andere verhalen maar allemaal gebonden door het zeilende vertrekkersleven en nu hier bij elkaar om in Mindelo kerst te vieren. Een bijzondere kerst.

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties