27 nov 2008

Obrigracias

Eenmaal aangekomen in Santa Cruz vervolgen we onze zoektocht naar popnagels. Na van de ene naar de andere ferreteria gestuurd te zijn belanden we uiteindelijk in twee watersportwinkels waarvan de laatste uiteindelijk de gezochte 6mm monel popnagels heeft. Nu nog een popnageltang... Gelukkig treffen we een andere Nederlandse boot in Santa Cruz die zo'n tang aan boord heeft en daarmee kan de op-en-neer-houder weer aan de mast bevestigd worden. Eindelijk kan er weer een klusje van het alsmaar groeiende lijstje worden afgestreept.

We bekijken Santa Cruz en het is duidelijk dat we weer in Spanje zijn. Grote pleinen, winkels die 's middags gesloten zijn en levendige straten aan het eind van de dag. Het blijkt even wennen, want na bijna twee maanden portugees wordt nu overal weer Spaans gesproken en in alle winkels stamelen we iets dat lijkt op een kruising tussen obrigado en gracias.

Komend weekend krijgen we voor een paar dagen bezoek uit Nederland dus zullen we vrijdag naar een haven aan de zuidkant van het eiland varen, dicht bij het vliegveld. We hopen ook dat het weer aan de zuidkant van het eiland beter zal zijn, want hier in het noorden lijkt het wel herfst met harde wind en regenbuien en daar worden we niet echt vrolijk van. Heb je net je veel te duur betaalde en nog niet schone wasje aan de reling hangen begint het weer te druppelen...

27 nov 2008

Madeira - Tenerife; wind en golven

De tocht van Madeira naar Tenerife was er een met wind en golven. Tot zover niks bijzonders want dat is inherent aan zeilen, maar op de oceaan hebben golven eigenlijk meer invloed dan wind. Als het op de Noordzee een dag hard gewaaid heeft dan zijn na één tij de grootste golven wel verdwenen. Op de oceaan is dat anders, de golfhoogte is dan veel interessanter dan de wind. Ook met windstil weer kunnen er hoge golven staan als het mijlen verderop hard waait of gewaaid heeft.
Veel deining met weinig wind zorgt ervoor dat we met een ondraaglijk geklapper van de zeilen aan de achterkant van een golf afrollen. Ontzettend vervelend en oncomfortabel. Veel deining met veel wind zorgt ervoor dat we in een surf over de golf gaan. Ook niet altijd comfortabel, maar het gaat wel hard!

Op deze tocht hadden we het beide. Als we die ochtend uit de haven Funchal uitvaren is er weinig wind dus vertrekken we met vol tuig. Tegen beter weten in, want eenmaal uit de luwte van eiland trekt de wind flink aan. Door het kaapeffect wordt de vrij krachtige noordoosten wind nog wat versterkt en met uitschieters in de 7 bft stuiven we van Madeira vandaan. Eind van de middag neemt de wind echter niet meer af naar de verwachte 5 bft en besluiten we alsnog een rif in het grootzeil te zetten.
Na de oversteek van de Golf van Biskaje heb ik zitten denken hoe we op volle zee kunnen reven zonder de boot in de wind te hoeven leggen. Bij de meeste boten is dit wel te doen maar omdat wij een zeil met een pees in het voorlijk hebben, dat in een groef in de mast schuift, staat er op een voordewindse koers teveel druk in het grootzeil waardoor het niet omlaag komt als het val gevierd wordt. Om het zeil toch omlaag te krijgen om te kunnen reven moet de boot in de wind gedraaid worden om de druk uit het grootzeil te halen. Dat is op een stampend schip in hoge zeeen geen optie. Uiteindelijk was de oplossing eenvoudiger dan ik dacht, met een lijntje aan het derde reefoog kan op een halvewindse koers met de grootschoot uitgevierd het zeil omlaag getrokken worden en gereefd worden.

Het lijntje werkt perfect en eenmaal het rif erin zakt de wind uiteraard naar een "rustige" 5 bft. Omdat het straks donker wordt besluiten we het rif te laten zitten voor de nacht en dat is maar goed ook. Heel de avond en begin van de nacht komen er in de toch al donkere nacht grote zwarte wolken over met een hoop wind en af en toe een paar regendruppels. Ik dacht altijd dat deze squalls alleen op lagere breedten voorkwamen, maar blijkbaar komen die ook hier voor.
Pas als het weer licht wordt, wordt het rustig en zakt de wind er bijna helemaal uit. De golven blijven mat als gevolg dat we enorm liggen te rollen. Elke keer als er een golf onder boot door rolt "vallen" we er aan de achterkant met een hoop geklapper vanaf. Heel de dag houden we weinig wind. Vlogen we gisteren met gemiddeld 8 knopen of meer door het water, vandaag moeten we het 4, hooguit 5 knopen doen. Halverwege de middag neemt de deining af maar tegen de avond liggen we helaas weer te rollen...

Als het donker wordt zien we Tenerife aan de horizon verschijnen. Tergend langzaam komt het eiland dichterbij. De lichten worden langzaam helderder en even later zien we de vuurtoren die de noordoostpunt van het eiland markeert.
Doordat de wind tussen de eilanden door waait kan het, als gevolg van het Venturi-effect, plaatselijk 3-4 bft harder waaien binnen een afstand van een paar honderd meter. Deze acceleratiezones zijn berucht hier, met name tussen Gran Canaria en Tenerife, dus gaat er preventief weer een rif in het zeil als het donker wordt. Vandaag wordt er niet meer geaccelereerd, niet door de wind en dus ook niet door de boot want helaas houdt vlak voor middernacht de wind het helemaal voor gezien en de motor gaat aan. Een paar uur later varen we een na overtocht van 43 uur in het donker de goed verlichte Marina del Atlantico van Santa Cruz in.

27 nov 2008

Vakantie op Madeira

Zoals alle vakanties is ook dit weekje op Madeira om gevlogen. Na een dagje acclimatiseren en de hoofdstad Funchal bekeken te hebben (zondag, dus alles gesloten) zijn we maandag met de kabelbaan omhoog gegaan naar het aangrenzende dorpje Monte. Het dorpje is mooi gelegen en overal heb je een prachtig uitzicht over het lager gelegen Funchal.
Eenmaal boven moet je ook weer naar beneden. Dat kan met een toboggan, een houten slee die door twee carreiros naar beneden geleid wordt, of te voet. Wij kiezen voor het laatste, een flinke wandeling omlaag dus, maar wel een met schitterende uitzichten, prachtige huizen en steile straatjes. En overal, in parken maar ook gewoon langs de weg, groeien planten en bloemen die je bij ons alleen in de huiskamer vindt. Zelfs de mandarijnen en bananen groeien hier gewoon aan de bomen in de tuin!

Om wat meer van het eiland te zien hebben we een bustrip gemaakt naar Porto Moniz, aan de westkant van het eiland. De busrit was een attractie op zich. In 3 uur tijd rijdt de bus (lijn 80) met verschillende tussenstops door leuke dorpjes, over smalle kustweggetjes, langs steile afgronden naar de westkant van het eiland.
In Porto Moniz dat, behalve in rotsen uitgesleten zwembaden, niet veel te bieden heeft konden we even rondkijken voordat de volgende bus (lijn 139) ons door het groene hart van Madeira weer terugbracht naar Funchal.

Madeira staat bekend om de levada's, irrigatiekanalen waarmee het water van de vochtige noordkant naar de drogere zuidkant van het eiland getransporteerd wordt. Langs een aantal van deze levada's lopen mooie wandelroutes, dus staan we 's ochtends vroeg op om de bus te nemen naar het startpunt van één van de wandelroutes in de bergen.
Een blik naar boven maakt ons duidelijk dat we het vandaag rustig aan kunnen doen. Terwijl in Funchal de zon schijnt en het heerlijk warm is hangen de bergen in een dikke laag wolken. Mist en regen dus en de levada's doen dan wat ze moeten doen, water transporteren. Omdat de wandelroutes dan glijbanen worden besteden we de dag aan kleine klusjes en in de middag in het winkelcentrum van Funchal, dat al helemaal in kerstsferen is. Overal kerstbomen, kerststerren, kerstverlichting, kerstwinkels, kerstmannen en kerstmuziek. Daar loop je dan in je korte broek.

Als het weer in Funchal het een dag laat afweten nemen we de bus naar Santana. De busrit (lijn 103) voert ons door het hart van het eiland langs groene bergen en dalen over slingerpaadjes naar Santana. We komen langs Ribeiro Frio, het startpunt van de wandelroute die we wilden lopen, maar ook vandaag regen en mist in de bergen.
Santana is bekend vanwege de typisch Madeiriaanse huisjes maar stelt verder weinig voor. Een half uurtje later vertrekt de bus (lijn 53) die ons via de oostkant van het eiland weer terug naar Funchal rijdt.

En zo is het inmiddels weer zaterdag en bereiden we de oversteek naar Tenerife voor. Een tocht van ongeveer 260 mijl en met een koers 170 graden bijna zuid. Madeira was een hoogtepunt op onze reis tot nu toe, een prachtig eiland waar we zeker nog een keer naar terug gaan!

Welkom op Sailinglive.nl

In de zomer 2008 vertrokken we voor een reis met onze zeilboot Live, een Baltic 39 uit Zierikzee. Langs de westkust van Europa zeilden we naar het zuiden om vervolgens de Atlantische oversteek te maken naar de Caribbean, waar we een jaar lang hebben rondgezeild. Daarna ging het via Cuba naar de Verenigde Staten. In mei 2010 zeilden we de Oosterschelde weer op een keerden na duizenden zeemijl weer terug in onze thuishaven.

Laatste reacties