Wanneer je niet beter zou weten, de warme zeilpakken zou wegdenken en de laarzen zou omwisselen voor teenslippers zou je bijna denken dat we de Kerstrace in de Caribbean gevaren hebben. Een heerlijke bries, warm zonnetje en een fijne crew leverde Live een leuke 35e plaats op, hoe middenmoot kun je zijn met 70 boten aan de start. Kerstman bedankt voor de geweldige dag!
En dan nadert de dag dat ik terug vlieg naar Australie. Met nog een laatste zeildag voor de boeg varen we van Baie de Prony naar Noumea. De wind is iets afgenomen en de regen ingewisseld voor de zon. Het wordt een heerlijke laatste zeildag en die zou niet compleet zijn zonder een visje op de barbie...
Het duurt dan ook niet lang voordat de molen hevig begint te ratelen en de hengel als een hoepel zo krom staat! Nog voordat Gerrit-Jan de lijn op de slip kan zetten breekt de draad en verspelen we behalve ons lokaas ook een flink exemplaar. Maar aan de andere kant, misschien past een visje dat een lijn met een breekkracht van 25 kilo doormidden trekt nog voordat de molen op de slip staat wel helemaal niet op de barbeque…
We zijn niet voor één gat te vangen en proberen het nogmaals. Dit keer hebben we meer geluk als we kort daarna een stevige Mackerel Tuna, beter bekend als Bonito, aan boord hengelen! Iets minder van smaak dan de andere twee exemplaren maar nog steeds prima te eten.
En zo komt een eind aan 7 weken Australie en Nieuw Caledonie. Een geweldige tijd waarin ik weer even van het heerlijke zeilersleven heb kunnen genieten. Het was erg leuk de kennis en ervaring die ik tijdens het zeilen met Live heb opgedaan aan Gerrit-Jan en Marieke over te dragen en wens jullie veel veilige maar bovenal plezierige mijlen met Double Dutch in de Pacific toe! Ontzettend bedankt voor jullie gastvrijheid en dit geweldige avontuur!
Helaas blijft het de volgende dag gieten van de regen en in plaats van een bezoekje aan de verderop gelegen waterval help ik Gerrit-Jan met de laatste electronica klusjes aan boord. De twee verbruiksmeters geven verschillende waarden als het gaat om de opgewekte en verbruikte Ah’s (ampère-uurtjes, heeft verder niks met ‘s lands grootste kruidenier te maken) en da’s niet handig. Na de hele electrische installatie nagelopen en doorgemeten te hebben blijkt de Victron monitor het bij het juiste eind te hebben en is de BlueSky monitor het daar na een reset gelukkig mee eens.
Als laatste klusje voor vandaag blijft dan nog het vakkundig openen van een eerder geplukte kokosnoot. Maar als we, nadat de boormachine en slijptol er aan te pas gekomen zijn, Mariekes keukenmes volledig geruineerd hebben eindigt dat project op de laat-maar-lijst. Gelukkig was Marieke meer succesvol in het bakken van haar eerste eigen brood!